ഇന്നെനിക്കില്ലെന്റെ പൊന്മകളേ
പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു നടക്കുന്ന നിന്നുള്ള-
മഗ്നിയെരിയുന്ന യാഗശാല.
സ്വപ്നങ്ങള് ദുഃഖങ്ങള് എല്ലാമൊരുമിച്ചു
യാഗാഗ്നിതന്നിലര്പ്പിക്കവേ
നിന്റെ മിഴിനീരിലഗ്നിയണഞ്ഞു.
നിനക്കായിനല്കുവാനിന്നെനി-
ക്കൊരുതുള്ളിക്കണ്ണീരു കൂടിയില്ല.
ഉള്ളില്ക്കരഞ്ഞു ചിരിക്കുന്ന നിന്
കള്ളച്ചിരിയും മനോഹരമോമലേ....
പൊട്ടിയവീണക്കമ്പിയെടുത്തച്ഛന്
ഇന്നലെയല്ലേ കുടക്കമ്പികെട്ടീ.
അന്നന്നു നമ്മള് പകുത്ത ദുഃഖങ്ങളില്
ഓര്മ്മയായ് കേഴുകയാണിന്നു നീ.
മൌനങ്ങളൊക്കെയും ചേര്ത്തുവെച്ചോ
മൌനത്തില് നീയിന്നുറങ്ങിടുന്നു.
പൊന്നനുജത്തിക്കു നല്കാതെപോയൊര-
പ്പൊന്നുമ്മയോര്ത്തവള് കേഴുന്നിതിന്നും.
രാമായണത്തിലുറങ്ങുന്ന വാക്കുകള്
നിന്നെയോര്ത്തോര്ത്തു പിടയുന്ന സന്ധ്യകള്
ഒക്കെ മറന്നോ കടന്നുപോയ് നീ.
നീ മാത്രമറിയുന്ന നിന് പ്രണയം
പറയാതെ പറയുകയായിരിക്കാം
ഓമലേ നിന്നെ ഞാന് സ്നേഹിച്ചിരുന്നൂ
നീയെന്നെയെന്തേ അറിയാതെപോയീ.
കേഴുന്നൊരെന്നമ്മതന് ചിത്രം
ഉള്ളില് നിറഞ്ഞു വിതുമ്പിനില്ക്കേ
കൊല്ലുവതെങ്ങനെ ഞാനെന്നെ??
